صفحه اصلي روايتگر http://www.ravayatgar.com/http://www.ravayatgar.com/fa/TlM4eEwyaHZiV1VtTHlNakkwTnZiblJsYm5Rakl5TXYtdEpvWGNFV2J1dkElM2Q=/صفحه اصلي
اطلاعیه ها http://www.ravayatgar.com/http://www.ravayatgar.com/fa/TVRFdk1TODVKalEzSmpBbU1DRk5iMlJsYkNZeE5Ea3ZJeU1qUTI5dWRHVnVkQ01qSXk4JTNkLUtORDlaJTJmTEhGcDQlM2Q=/اطلاعیه ها
دريافت آثار http://www.ravayatgar.com/http://www.ravayatgar.com/fa/TVRJdk1TOHpOQ1kySmpBbU1DOGpJeU5EYjI1MFpXNTBJeU1qTHclM2QlM2QtTjl6NjNsNXNXekUlM2Q=/دريافت آثار
تماس با ما http://www.ravayatgar.com/http://www.ravayatgar.com/fa/TVRJdk1TOHpOQ1kwSmpBbU1DRkJjbU1tTUM4akl5TkRiMjUwWlc1MEl5TWpMdyUzZCUzZC1MVmhQMyUyZkFraWtZJTNk/تماس با ما
ورود به سيستم http://www.ravayatgar.com/http://www.ravayatgar.com/fa/TVRJdk1TODFOaVloUVhKakpqQWhZMkZ3ZEdOb1lUMTBjblZsSVdac1kzSmxZWFJsZFhObGNqMW1ZV3h6WlNGbWJISmxjMlYwY0dGemN6MW1ZV3h6WlNGMGFYUnNaVDNaaU5peDJZallyeURZcU5tSElOaXoyWXJZczlpcTJZVWhMeU1qSTBOdmJuUmxiblFqSXlNdi1VaTR3bjZkSHJKZyUzZA==/ورود به سيستم
ثبت نام http://www.ravayatgar.com/http://www.ravayatgar.com/fa/TVRJdk1TODFOeVloUVhKakpqQWhZMkZ3ZEdOb1lUMW1ZV3h6WlNGblpXNWxjbUYwYjNKd1lYTnpQV1poYkhObElYZGhkR1Z5YldGeWF6MW1ZV3h6WlNGMGFYUnNaVDNZcTlpbzJLb2cyWWJZcDltRklTOGpJeU5EYjI1MFpXNTBJeU1qTHclM2QlM2QtZ2UzbCUyZks2MTdCcyUzZA==/عضويت
فراموشي رمز عبور http://www.ravayatgar.com/http://www.ravayatgar.com/fa/TVRJdk1TODFPQ1loUVhKakpqQWhZMkZ3ZEdOb1lUMW1ZV3h6WlNGMGFYUnNaVDNaZ2RpeDJLZlpoZG1JMkxUWmlpRFlzZG1GMkxJZzJMbllxTm1JMkxFaEx5TWpJME52Ym5SbGJuUWpJeU12LSUyZkN2MEpreWQ3MmMlM2Q=/فراموشي رمز عبور
گنجينه راويان http://www.ravayatgar.com/http://www.ravayatgar.com/fa/Tmk4eEx6RTFPQ1l5TlNZd0x5TWpJME52Ym5SbGJuUWpJeU12LTZmQmFaeDBUTUxNJTNk/گنجينه راويان
راهيان نور http://www.ravayatgar.com/http://www.ravayatgar.com/fa/Tnk4eEx6RTFPQ1l5TmlZd0x5TWpJME52Ym5SbGJuUWpJeU12LXlyekZ1aFpJJTJiVzQlM2Q=/راهيان نور
ايثار و شهادت http://www.ravayatgar.com/http://www.ravayatgar.com/fa/TVRBdk1TOHhOVGdtTXpBbU1DOGpJeU5EYjI1MFpXNTBJeU1qTHclM2QlM2QtZnZoZTVTQjdYNjQlM2Q=/ايثار و شهادت
ويژه نامه http://www.ravayatgar.com/http://www.ravayatgar.com/fa/T0M4eEx6RTFPQ1l5TnlZd0x5TWpJME52Ym5SbGJuUWpJeU12LUZqOTg5cGNGJTJmb0UlM2Q=/ويژه نامه ها
رسانه هاي شهدايي http://www.ravayatgar.com/http://www.ravayatgar.com/fa/T1M4eEx6RTFPQ1l5T1NZd0x5TWpJME52Ym5SbGJuUWpJeU12LVUlMmJxMzRkTzRaTHclM2Q=/رسانه هاي شهدايي
نمايه ها http://www.ravayatgar.com/http://www.ravayatgar.com/fa/TVRFdk1TOHhOVGdtTXpFbU1DOGpJeU5EYjI1MFpXNTBJeU1qTHclM2QlM2QtRSUyZjhZNVBzSyUyYlY0JTNk/نمايه ها
پاسخ به شبهات http://www.ravayatgar.com/http://www.ravayatgar.com/fa/TVRVdk1TOHhOVGdtTWpnbU1DOGpJeU5EYjI1MFpXNTBJeU1qTHclM2QlM2QtbiUyYkhRVVolMmZhelg0JTNk/پاسخ به شبهات
صفحه اصلي http://www.ravayatgar.com/http://www.ravayatgar.com/fa/T1M4eEwyaHZiV1VtTHlNakkwTnZiblJsYm5Rakl5TXYtQ0lWR0xSOHhaRE0lM2Q=/صفحه اصلي
ارتباط با ما http://www.ravayatgar.com/http://www.ravayatgar.com/fa/T1M4eEwyTnZiblJoWTNSMWN5WTBKakFtTUNGQmNtTW1NQzhqSXlORGIyNTBaVzUwSXlNakx3JTNkJTNkLXVRVTJXJTJiSm1hZXMlM2Q=/ارتباط با ما
درباره ما http://www.ravayatgar.com/http://www.ravayatgar.com/fa/T1M4eEwyTnZiblJsYm5SbmNtOTFjR3hwYzNRbU16TW1NQ1l3SVVGeVl5WXdMeU1qSTBOdmJuUmxiblFqSXlNdi1XbjlrRGE2Szk3ZyUzZA==/درباره ما
پايگاه تخصصي راويان|روايتگر - بازخواني
لطفا صبر کنید
Alternate content if Flash is not supported
فهرست موضوعي ايثار و شهادت
پربازديدها
صفحه اصلي>راهيان نور>يادمان ها>سردشت
نويسنده: ravayat
امتياز به مطلب:
0.0 (0)
/0
1394/10/05
بازديد: 8486
بازخواني يك جنايت

بازخواني يك جنايت

قبل از جنگ جهاني اول، در سال 1763 ميلادي آمريكايي ها سلاح شيميايي را عليه سرخپوستان كه صاحبان اصلي سرزمين آمريكا بودند به كار گرفتند.

در جنگ جهاني اول در سال 1915 ميلادي سلاح شيميايي از سوي نيروهاي آلماني به كار گرفته شد و سپس ديگر كشورها استفاده از آن را در برنامه هاي جنگي خود گنجاندند. پس از جنگ جهاني دوم، انگليسي ها درسال 1951 ميلادي از ماده «فتيوتوكسين» در مالايا عليه استقلال طلبان اين سرزمين استفاده كردند. آمريكا در جنگ ويتنام، كامبوج و لائوس، مواد شيميايي و ميكروبي را به كار برد.

در سال 1975، ويتنامي ها مواد شيميايي را در كامبوج عليه خمرهاي سرخ به كار بردند. در سال 1979، ارتش شوروي (سابق)، در اشغال افغانستان از اين گونه سلاح ها استفاده كرد. رژيم نژادپرست آفريقاي جنوبي در 8 مارس 1983 ميلادي از يك نوع ماده سمي عليه نيروهاي سواپو در ناميبيا بهره گرفت.

رژيم بعث عراق، در طول جنگ تحميلي به طور مكرر عليه رزمندگان اسلام از انواع سلاح هاي شيميايي استفاده كرد.

اولين تلاش ها براي اعمال ممنوعيت استفاده از جنگ افزارهاي شيميايي و بيولوژيك در اعلاميه هاي 1868 سن پترزبورگ، 1874 بروكسل و 1898 لاهه نمايان شد. امّا هيچ كدام از آنها به تنظيم يك معاهده بين المللي نينجاميد. در نتيجه كوشش هاي فراوان، سرانجام در سال 1907، يك معاهده بين المللي كه از نظر حقوقي تعهدآور بود، تنظيم شد. با شروع جنگ جهاني اول، كنوانسيون 1907 لاهه نتوانست از وقوع جنگ شيميايي ممانعت كند.

كاربرد جنگ افزارهاي شيميايي كشورها را به امضاي پروتكل 17 ژوئن 1925 ژنو درباره منع كاربرد جنگ افزارهاي شيميايي و بيولوژيك وادار كرد. اما اين پروتكل، توسعه توليد يا ذخيره سازي جنگ افزارهاي شيميايي و بيولوژيك را منع نكرد.

در 16 دسامبر 1917، مجمع عمومي سازمان ملل قطعنامه منع، توسعه، توليد و انباشت جنگ افزارهاي ميكروبي و سمي و نابودسازي آنها را تصويب كرد. در 11 نوامبر 1987، سازمان ملل قطعنامه اي در مورد جنگ افزارهاي شيميايي به تصويب رساند.
كنوانسيون منع جنگ افزارهاي شيميايي

اين كنوانسيون داراي يك مقدمه، 24 ماده و 3 متن پيوست است و دبيركل سازمان ملل دبير اين كنوانسيون است. تهيه و تنظيم فني كنوانسيون مزبور قريب 24 سال به درازا انجاميد و مذاكرات تدوين آن در ماه ژوئن 1993 در كنفرانس خلع سلاح پايان پذيرفت. سپس طي قطع نامه اي در اجلاس 47 مجمع عمومي سازمان ملل به اتفاق آرا به تصويب رسيد.

چگونگي كسب توانايي عراق در زمينه جنگ افزارهاي شيميايي

عراق در سال 1980 با انتقال مقاديري از عوامل شيميايي و مواد اوليه مربوطه از ذخاير شوروي سابق و همچنين خريد تجهيزات ويژه از كشورهاي اروپايي و ايالات متحده آمريكا براي نيل به توليد مستقل جنگ افزارهاي شيميايي اقدام كرد. در سال 1982، با كمپاني «دراي رايخ» آلمان كه تامين كننده وسايل فني شيميايي است، قراردادي منعقد كرد و جهت توليد عوامل اعصاب به خريد مواد شيميايي از منابع غربي از جمله آمريكا اقدام كرد. يكي از مقام هاي برجسته پنتاگون مي گويد: «ما مي دانيم كه كار خانه هاي آلمان غربي عراق را در توليد جنگ افزارهاي شيميايي ياري مي كنند، يكي از آنها نقش برجسته اي در اين امر دارد و هنوز هم در عراق به كار خود ادامه مي دهد.»

عراق با خريد مواد شيميايي از آمريكا، آلمان غربي، هلند و كمك كارشناسان موفق شد چند تن گاز اعصاب در هر هفته توليد كند.
توانايي شيميايي عراق در جنگ تحميلي

عراق در 31 شهريور 1359، تهاجم سراسري خود را از سه جبهه آغاز كرد. مركز ثقل اين تهاجم جبهه جنوب است. در آن زمان ارتش عراق، داراي مشخصات توانايي تهاجمي جنگ افزارهاي شيميايي به شرح زير بود:

1- توانايي حفاظتي و رفع آلودگي، وسايل حفاظتي انفرادي يگاني براي كليه پرسنل در داخل خودروهاي زرهي، وجود گروهان شيميايي و رفع آلودگي در لشگرهاي رزمي.

2- داشتن مناسبات تجاري با غرب از جمله انگلستان، آمريكا، آلمان غربي به منظور خريد مواد شيميايي و تجهيزات حفاظتي مورد لزوم، جهت نيل به خودكفايي در زمينه ساخت جنگ افزارهاي شيميايي.

3- در اختيار داشتن انواع سيستم هاي پرتاب مهمات شيميايي از جمله هواپيماهاي دورپرواز، توپخانه، راكت هاي سطح به سطح و موشك ها.
كاربرد جنگ افزارهاي شيميايي توسط عراق

در اوايل جنگ تحميلي، در منطقه شلمچه رژيم عراق براي اولين بار به طور محدود اقدام به استفاده از سلاح شيميايي كرد و براي دومين بار در منطقه ميمك تكرار شد.

عراقي ها از آذر سال 1361، به طور پراكنده از عوامل شيميايي كشنده استفاده كردند، ابتدا مقدار محدودي از «سولفورموستارد» (عامل تاول زا) را به منظور در هم شكستن سازمان رزمي رزمندگان ايران در تك هاي شبانه مورد استفاده قرار دادند.

در سال 1362، عراق به كار برد جنگ افزارهاي شيميايي در پيرانشهر و حوالي پنجوين مبادرت ورزيد. ايران حادثه پنجوين را «جنايت جنگي» ناميد و مجرومين جنگ شيميايي به بيمارستان هاي تهران اعزام شدند. در اواخر 1363، عراق به دو علت از كاربرد جنگ افزارهاي شيميايي موقتاً منصرف شد.

1. در رابطه با اعتراض هاي قبلي اروپا.

2. علني شدن ابعاد گسترده كاربرد اين جنگ افزارها در جنگ با ايران.

استفاده از جنگ افزارهاي شيميايي در بُعد وسيع توسط عراق از اوايل زمستان 1364 كه رزمندگان ايران توانستند شهر (فاو) را تصرف نمايند، مجدداً آغاز شد.

در اوايل سال 1366 عراق بار ديگر از جنگ افزارهاي شيميايي به طور انبوه در جبهه مركزي سومار استفاده كرد. پس از عمليات والفجر 8، نيروهاي عراقي به طرز بي سابقه اي از مواد سمي شيميايي استفاده كردند. حدود 7000 گلوله توپ و خمپاره حاوي مواد سمي عليه مواضع نيروهاي ايران شليك شد.

در طول 20 روز هواپيماهاي عراقي بيش از هزار بمب شيميايي در صحنه عمليات فرو ريختند و متجاوز از 30 تهاجم شيميايي عليه هدف هاي غيرنظامي در ايران انجام شد.

بمباران شيميايي شهر سردشت توسط عراق در هفتم تير 1366 فجيع ترين و وحشتناك ترين تهاجم از اين نوع بود كه سبب كشته و مجروح شدن عده بسياري از مردم غيرنظامي شد.

جمهوري اسلامي ايران شهر سردشت را نخستين شهر قرباني جنگ افزارهاي شيميايي در جهان بعد از بمباران هسته اي هيروشيما ناميد.

وحشيانه ترين مورد استفاده در اسفند 1366، در حلبچه بوده است كه وسيع ترين مورداستفاده از جنگ افزارهاي شيميايي از زمان جنگ جهاني اول تاكنون به شمار مي رود كه حداقل 5000 تن از مردم كُرد و مسلمان اين شهر را كشته و 7000 تن ديگر را مجروح كرد. فاجعه اي كه در حلبچه رخ داد، بدون شك با فجايعي همچون بمباران اتمي شهرهاي هيروشيما و ناكازاكي ژاپن به دست آمريكا، قابل مقايسه است.

به كارگيري سلاح هاي شيميايي از سوي عراق، در حالي صورت مي گرفت كه اين كشور جزو 120 كشور امضاكننده پروتكل ژنو راجع به منع استفاده از سلاح هاي سمي، خفه كننده و تركيبات باكتريولوژيك قرار داشت. پروتكل 1925 ژنو كه طي قطعنامه 2161 (21) B سازمان ملل متحد مجدداً به تصويب رسيده است، صراحتاً استعمال سلاح هاي شيميايي را منع مي كند. قسمت هايي از پروتكل 1925 ژنو به شرح زير است:

امضا كنندگان تام الاختيار زير به نام دولت هاي خود اعلام مي دارند. «نظر به اين كه در موقع جنگ، استعمال گازهاي خفه كننده و مسموم يا امثال آنها و همچنين هر قسم مايعات و مواد يا عمليات شبيه به آن حقاً مورد تنفر افكار عمومي دنياي متمدن است، دول متعاهد تقبل مي كنند ممنوعيت استعمال گازهاي خفه كننده و مسموم شبيه آن را به موجب اين اعلاميه به رسميت شناخته و همچنين تعهد مي نمايند كه ممنوعيت مزبور را شامل وسايل جنگ ميكروبي نيز دانسته و خود را ملزم به رعايت مدلول مراتب فوق بدانند. »

پروفسور «اوبن هندريكس» رئيس آزمايشگاه سم شناسي بيمارستان دانشگاه گان (فلاندر، در شمال غرب بلژيك اظهار مي دارد: عراق از سه نوع گاز مختلف عليه حلبچه استفاده كرده است. وي تاكيد كرد كه نيروهاي عراقي شهر حلبچه را در روزهاي 17 و 18 مارس (27 و 28 اسفند 66) با گاز خردل (ايپريت)، گازهاي اعصاب (تابون، سارين يا سومان) و بالاخره با سيانوژن بمباران كرده اند.

وي افزود كه اين سه نوع سلاح به صورت مجزا ولي با فاصله اي كوتاه و به طوري كه به صورت «يك كوكتل بسيار سمي» درآيند، مورد استفاده قرار گرفته اند.

بي بي سي راديو دولتي انگلستان در 6/1/1367، گزارش داد: يك دكتر بلژيكي و يك دكتر هلندي از سازمان بهداشت بين المللي موسوم به پزشكان بدون مرز و يك متخصص مسايل شيميايي به اتفاق آرا تاييد كردند كه در حلبچه و مناطق اطراف آن عليه مردم غيرنظامي از سلاح هاي شيميايي استفاده شده است.

خبرگزاري فرانسه 12/1/1367 اعلام كرد: «حلبچه شهري از كردستان عراق كه به تصرف ايران درآمده و طي روزهاي 27 و 28 اسفند ماه توسط عراق بمباران شيميايي شده منجمد و ساكنان آن در خوابي عميق فرورفته اند.

نيويورك تايمز آمريكا در 16/1/1367 نوشت: «اين عمل از هر جهت و به هر مفهوم يك جنايت جنگي است كه با انكارهاي سست و رسمي عراق و عذر و بهانه هاي غيررسمي در مورد استفاده از يك سلاح ناجوانمردانه در آميخته است.»

سرلشگر «رفيق السامرايي» رئيس پيشين استخبارات (اطلاعات) نظامي عراق در مورد بمباران شيميايي گفته است: «جنايتي كه در حلبچه اتفاق افتاد و توسط 50 فروند جنگنده عراقي صورت گرفت، محموله هر يك از اين جنگنده ها 4» بمب شيميايي بود. اين حمله به دستور صدام صورت گرفت. بمباران حلبچه به دليل نااميدي و يأسي بود كه در صدام به وجود آمده بود. زيرا در تاريخ هاي 10 و 11 مارس 1988 ايراني ها منطقه دربنديخان، حلبچه و مناطق اطراف آن را مورد تهاجم قرار داده و موفقيت هايي كسب كرده بودند. در اين حملات گروه هاي كرد آنها را همراهي مي كردند.

صدام تيپ و لشكرها را يكي پس از ديگري به مقابله بانيروهاي ايران فرستاد تا مانع از پيشروي در عراق شوند، اما هيچ نتيجه اي در پي نداشت و خسارات فراواني به نيروهاي عراقي وارد شد در انتقام از اين حمله، صدام دستور داد تا حملات شيميايي گسترده اي را روي حلبچه انجام دهند. نظر استخبارات (اطلاعات) عراق كاملاً متفاوت بود.»

سازمان سيا به ما اطلاع داد كه تعداد محدودي از واحدهاي توپخانه ايران ازمحور شرق شط العرب به محور حلبچه در شمال انتقال يافته اند. ما با توجه به مسووليتي كه داشتيم صدام را از اين امر با خبر ساختيم، بخش عظيمي از واحدهاي توپخانه ايران از فاو عقب نشيني كردند.

تشكيلات ما براي مقابله با حمله ايران در حلبچه آماده شده، اما صدام با چنين فاجعه اي موافقت كرد. فرماندهاني كه دستور صدام را مبني بر بمباران شيميايي حلبچه اجرا كردند، فرماندهان نيروي هوايي، سرلشكر حميد شعبان، معاون فرماندهي عمليات، سرلشكر ستاد سالم سلطان البصر و فرماندهان ديگر بودند.

اما خلبانان 50 نفر بودند و كاملاً اطلاع داشتند كه هواپيمايشان حاوي بمب هاي شيميايي است. صدام از سلاح هاي شيميايي در مناطق ديگر عراق در شمال و جنوب اين كشور استفاده كرده است. در طول قيام هاي سال 1991 از مواد شيميايي خفيف بر روي مراقدالائمه در كربلا توسط هليكوپتر استفاده كرده است. ايران در طول جنگ سلاح شيميايي در اختيار نداشت.»
برچسب ها:
مطلب مرتبطی وجود ندارد.

ارسال نظر
یادداشتی ثبت نشده است.
ارسال نظر
نــــام:
پست الکترونیکی:
متن یادداشت :