سرخوش زسبوی غم پنهانی خویشمچون زلف تو سرگرم پریشانی خویشمدر بزم وصال تو نگویم ز کم و بیشچو آینه خو کرده حیرانی خویشمیک چند پشیمان شدم از رندی و مستیعمریست…

ز آه سينه سوزان ترانه مي سازم چو ني ز مايه جان اين فسانه مي سازم به غمگساري ياران ، چو شمع مي سوزم براي اشك دمادم بهانه مي سازم…